Video Games και Γυμνό

Η γύμνια (nudity) στα Video Games…

Το γυμνό (nudity) στα Video Games…

mortal

Με την πάροδο του χρόνου και με την “ανάπτυξη των μηχανών”, η βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών επιδιώκει να προσεγγίσει το ρεαλιστικό στοιχείο, κυρίως με την εξέλιξη του γραφικού τομέα στo μέγιστο και φροντίζοντας το κατά πόσο η “αναπαράσταση” θα αντανακλά στην πραγματικότητα. Κάνοντας “focus” όμως στον όρο πραγματικότητα, μία εταιρία ανάπτυξης δεν θα μπορούσε να προσπεράσει και τα ακραία χαρακτηριστικά, που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε σε έναν τίτλο. Στο συγκεκριμένο άρθρο, στο ρόλο του “ακραίου” θα δώσουμε το χαρακτηριστικό του γυμνού (γυμνότητα), που συναντήσαμε στα βιντεοπαιχνίδια στην πάροδο του χρόνου.

Κοιτώντας το μέλλον, δοξάζω το παρελθόν…

… Με αυτόν τον τρόπο, θα οδηγηθούμε σε ένα σύντομο μάθημα ιστορίας! Το πρώτο (ίσως) βιντεοπαιχνίδι το οποίο είχε χαρακτηριστικά γυμνότητας ήταν το “Softporn Adventure” του 1981, το οποίο κυκλοφόρησε για Apple II. Έχοντας προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων, σε μετέπειτα στάδιο αποτέλεσε τη “μαμά” των υπολοίπων ενήλικων βιντεοπαιχνιδιών, όπως το Leisure Suit Larry (το οποίο παραμένει σταθερή αξία από το 1987 μέχρι το 2013). Άλλα γνωστά παιχνίδια που ακολούθησαν ήταν τα Night Life και Bachelor Party. Παρ’ όλα αυτά, οι οπαδοί τέτοιου είδους παιχνιδιών άρχισαν γρήγορα να δυσανασχετούν με τη συνιθησμένη συνταγή σε αυτό (το είδος παιχνιδιού). Επομένως, οι developers φρόντισαν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις του κοινού, δημιουργώντας τίτλους όπως το Dragon Knight, το οποίο έκανε την αλλαγή. Δεν θα το αναλύσω όμως την “αλλαγή”…

Παρ’ όλα αυτά, για να μην έχουμε ως επίκεντρο απαραίτητα τα ενήλικα βιντεοπαιχνίδια (στο nudity κομματι), το στοιχείο του “γυμνού” το συναντάμε και σε τίτλους, οι οποίοι βρίσκονται στο “πάνω ράφι” κάθε gamer. Για παράδειγμα, αναφέρομαι σε τίτλους όπως το God of War, του οποίου τα nudity στοιχεία, οι developers δεν θέλησαν να τα περιορίσουν. Μέσα από τα συγκεκριμένα γεγονότα, γεννιούνται και εύλογες απορίες, όπως για παράδειγμα, “είναι το στοιχείο της γυμνότητας τόσο πετυχημένο στα βιντεοπαιχνίδια, που προβάλλεται όλο και περισσότερο την τελευταία δεκαετία;” και “μπορεί να συγκριθεί (εφόσον θεωρηθεί πετυχημένο) με το ρεαλιστικό στοιχείο (σύγκριση απατηλού-αληθινού);”.

Προσεγγίζοντας αντικειμενικά το ζήτημα, είναι έκδηλο ότι η επιτυχία του “nudity” δεν είναι ήταν απλά μεγάλη, αλλά θριαμβευτική… Το στοιχείο του “γυμνού” έχει την τάση να κάνει θραύση, με οποιοδήποτε τρόπο κι αν εμφανιστεί. Από τη στιγμή που εξελίσσεται αδιάκοπα από τη δεκαετία του ’80, δε θεωρώ ότι κάποιος μπορεί να στηρίξει την αντίθετη άποψη! Παρ’ όλα αυτά, το “πετυχήμενο” δεν καθορίζεται μόνο από τις προβολές και το κοινό. Αντιθέτως, το περιεχόμενο, η “ουσία” του κάθε πράγματος είναι αυτή που καθορίζει, εάν συνεχίσει την εξέλιξή του σε έναν χώρο. Αν και το περιεχόμενό του είναι κι αυτό πετυχημένο, δεν μπορούμε να προβούμε σε διεξοδική ανάλυση αυτού, διότι δεν θα αρμόζει στην ηθική της ιστοσελίδας (ειδικά στο nudity ζήτημα). Εν κατά κλείδι όμως, αναφέρω ότι είναι πετυχημένο από τη στιγμή που οι πωλήσεις δε δείχνουν χαμηλά νούμερα (μία ορθολογική προσέγγιση στο ζήτημα).

Από την άλλη πλευρά, στο ερώτημα εάν γίνεται να συγκριθεί με το ρεαλίστικό στοιχείο (σύγκριση απατηλού-αληθινού), θα ακολουθήσω υποκειμενική προσέγγιση, διότι ο καθένας ίσως έχει διαφορετική οπτική επάνω στο ζητούμενο. Προσωπική μου άποψη, λοιπόν, είναι ότι το “απατηλό” δεν μπορεί να συγκριθεί με το “αληθινό”, διότι οι ψευδαισθήσεις μας δίνουν πλαστές ανάγκες. Κι όταν λέω πλαστές ανάγκες, αναφέρομαι στα αμφιλεγόμενα συναισθήματα, και τις απατηλές ικανοποιησείς του ανθρωπίνου εγκεφάλου, όπου δείχνει να αρέσκειται με το nudity των video games, σε επίπεδο που θα άρμοζε σε ρεαλιστική γυμνότητα.

Συνοπτικά, το nudity στοιχείο (ειδικό συμπέρασμα) δεν είναι απαραίτητα κακό από τη στιγμή, που μια συγκεκριμένη μάζα, και μάλιστα μεγάλη, το υποστηρίζει. Παρ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να συγχέουμε κάποιες από τις ψευδαισθήσεις που παρέχει, με την πραγματικότητα. Τέλος, τα παιχνίδια τα οποία χαρακτηρίζονται από ADULTS ONLY και MATURE (ESRB), θα έπρεπε να μην είναι διαθέσιμα σε όλες τις ηλικίες, για προληπτικούς λόγους ασφάλειας.

Το στοιχείο του “γυμνού” είναι ένα φαινόμενο, όπου οι “ρίζες” του έχουν λάβει έδαφος σε αχανείς εκτάσεις στην κοινωνία (όχι μόνο στο κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών). Παρ’ όλα αυτά, σε όλες τις καταστάσεις πρέπει να τηρούμε ένα μέτρο σε γενικά πλαίσια, ώστε να αποφύγουμε τα ασχημα πράγματα (γενικό συμπέρασμα).

 

Δείτε τα υπόλοιπα άρθρα της σειράς:

 

Video Games και Τέχνη, εδώ

Video Games και Θρύλοι (part 1), εδώ

Video Games και Γυναίκες, εδώ

Video Games και Θρησκείες, εδώ

Video Games και “Ναρκωτικά”, εδώ

Video Games και ¨Ειδήσεις των 8¨, εδώ