Knack 2 | Review

Στο θέμα του platforming, παίζει μεγάλο ρόλο η παρατηρητικότητα, ώστε να μπορέσει ο παίκτης να βρεθεί γρήγορα στο σωστό δρόμο. Αυτό όμως δε σημαίνει πως ο προσανατολισμός σε αυτό το παιχνίδι είναι ένα κακό στοιχείο. Αντιθέτως, είναι ένα από τα πράγματα που το κάνουν να δείχνει πως είναι φτιαγμένο και για μικρότερες ηλικίες. Χώρια αυτών, η μεγάλη καινοτομία σε αυτόν τον τομέα βρίσκεται στη δυνατότητα αλλαγής μεγέθους του Knack ανά πάσα στιγμή, κάτι που δίνει πρόσβαση σε μικρότερα περάσματα και μικρότερες πλατφόρμες, αλλά αυτό μειώνει την ανθεκτικότητα του χαρακτήρα σε μεγάλο επίπεδο.

Το combat του παιχνιδιού από την άλλη, αναιρεί όλο το σκηνικό περί μικρότερων ηλικιών που αναφέραμε πριν. Ακόμα και σε μικρότερες δυσκολίες, μια κατά μέτωπο επίθεση δεν θα έχει για κανένα λόγο καλό αποτέλεσμα, αφού μέσα στη μάχη θα πρέπει να συνδυάζετε guard breaks και μακρινές επιθέσεις για ηλεκτροφόρους εχθρούς, ενώ ταυτόχρονα προσπαθείτε να προστατέψετε τον εαυτό σας με τα dodges που αναφέραμε πριν, αλλά και guard, που μετά από μερικά χτυπήματα αχρηστεύεται.

Το skill tree του παιχνιδιού ανοίγει σταδιακά, όσο δηλαδή το συμπληρώνετε. Κάθε μάχη δίνει XP, όπως και μερικά κουτιά διασκορπισμένα στο περιβάλλον,  με τα οποία σας δίνεται η δυνατότητα να ανοίξετε passive skills που κάνουν τις επιθέσεις σας πιο γρήγορες και πιο δυνατές ή άλλες παραλλαγές κινήσεων, που μπορούν να υλοποιηθούν μετά από dodge και με κράτημα των πλήκτρων επιθέσεων.

Κάτι που είχαμε να δούμε αρκετό καιρό σε παιχνίδι, είναι η ύπαρξη των Quick Time Events (QTEs). Αυτό που έχουμε συνηθίσει σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι πως δεν υπάρχει περιθώριο λάθους, αλλά το Knack 2 δουλεύει τελείως διαφορετικά. Δεν είναι στην ουσία το λάθος πλήκτρο αυτό που θα σας γυρίσει στην αρχή του sequence, αλλά το πέρασμα του χρόνου. Μάλιστα, δίνεται περιθώριο για λάθος, αφού μπορείτε να πατήσετε παραπάνω από ένα κουμπί σε περίπτωση κάποιου ατυχήματος. Μην ξεχνάμε επίσης τα στοιχεία button mashing, που το μόνο που καταφέρνουν είναι να σπαταλούν χρόνο.

Όπως και σε κάθε παιχνίδι του είδους, έτσι και εδώ τα collectibles είναι αυτά που δίνουν στον παίκτη κίνητρο για δεύτερο playthrough. Ταυτόχρονα, η χρησιμότητά τους είναι σε πολύ καλό επίπεδο, αφού ξεκλειδώνουν μερικά gadgets που διευκολύνουν τη ζωή του παίκτη, αλλά και αμφιέσεις με διαφορετικές δυνάμεις. Το θέμα με τα collectibles είναι πως είναι random, αλλά μπορείτε να τα αλλάξετε για την ώρα, με πράγματα που έτυχαν σε άλλους παίκτες.

Σα να μην έφταναν τα collectibles όμως, κάθε κεφάλαιο του παιχνιδιού διαθέτει μια σειρά από αποστολές, που έχουν να κάνουν με τη συλλογή πόντων, καθώς και άλλα πράγματα που πρέπει να κάνετε, όπως να μην πεθάνετε σε ψηλότερα επίπεδα δυσκολίας. Αυτά στην ουσία δεν προσφέρουν τίποτα σαν επιβράβευση, αλλά με τη σειρά τους επεκτείνουν και αυτά τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Τέλος, μετά την ολοκλήρωση του παιχνιδιού, αποκτάτε πρόσβαση σε κάποιες προκλήσεις, που στην ουσία είναι μάχες απέναντι στο χρόνο. Από τη μια μεριά έχουν να κάνουν με platforming, όπου θα πρέπει να φτάσετε στον προορισμό σε συγκεκριμένο χρόνο, ενώ από την άλλη πρέπει να νικήσετε όσους περισσότερους εχθρούς μπορείτε. Η επιβράβευσή σας από αυτό είναι αστεράκια σε μορφή rank, αλλά και συμμετοχή στα leaderboards.

Η μεγαλύτερη εξέλιξη όμως στο Knack 2 είναι αυτή του co-op. Ανά πάσα στιγμή ένας δεύτερος φίλος μπορεί να πάρει ένα χειριστήριο στα χέρια του και να μπει αμέσως στο παιχνίδι, έχοντας διαθέσιμες όλες τις δυνάμεις του πρώτου παίκτη. Οι γρίφοι και οι μάχες με δύο άτομα γίνονται ακόμα πιο εύκολα, ενώ υπάρχουν και μερικές αλλαγές στο gameplay. Κάθε παίκτης μπορεί να αναγεννήσει τον άλλον σε περίπτωση που χάσει, ενώ χτυπώντας τον συμπαίκτη εξαπολύονται βολές στο περιβάλλον.

Με λίγα λόγια, αυτό που κάνει το Knack 2 να ξεχωρίζει, είναι η ύπαρξη του νέου και βελτιωμένου multiplayer. Από εκεί και πέρα σε θέμα γραφικών βρίσκεται επίσης πολύ ψηλά, αλλά στον τομέα του gameplay είναι αρκετά αναποφάσιστο δίνοντας ένα εύκολο platforming και ένα πιο τεχνικό combat system. Σίγουρα δεν είναι τόσο κακό, όσο ο προκάτοχός του, αλλά έχει ακόμα δρόμο για να φτάσει σε κάτι ικανοποιητικό.

Grimmspace

Χωρίς να έχω καμία επαφή με το πρώτο παιχνίδι, έπεσα με τα μούτρα στο δεύτερο μέρος της σειράς. Τελειώνοντας το story και έχοντας μαζέψει ένα μεγάλο αριθμό από collectibles, συνέχιζα να παίζω, αυτή τη φορά στο hard. Τέλος, δοκίμασα το παιχνίδι σε co-op για μερικά chapters, όπου μετά ο συμπαίκτης μου βαρέθηκε και αποφάσισε να με αφήσει να παίζω μόνος μου.