Final Fantasy XII: The Zodiac Age | Review

Final Fantasy XII: The Zodiac Age | Review

Επιστροφή στο Ivalice και σε ένα Final Fantasy με μια από τις πιο ιδιαίτερες ιστορίες

Platform
 
Genre
 
Publisher
 
Developer
 

Το Final Fantasy XII διαθέτει ένα σύστημα μάχης πολύ διαφορετικό από ότι μας έχει συνηθίσει η σειρά. Μετά το πολύ απλοϊκό turn based battle του Χ, η μετάβαση στο ΧΙΙ ήταν πραγματικά τεράστια. Με λίγα λόγια, το gameplay του βασίζεται κατά πολύ στον αυτοματισμό, έχοντας ίσως το πιο βαθύ customization system της σειράς. Μάλιστα, με την IZJS έκδοση, το παιχνίδι έβαζε τους παίκτες να σκεφτούν τι ακριβώς χρειάζονταν, αφού αυτή η επιλογή θα τους ακολουθούσε για το υπόλοιπο του παιχνιδιού.

Το σύστημα με τα Jobs δεν είναι αυτό που μπορεί να γνωρίζουν κάποιοι από το Final Fantasy V, όπου ανά πάσα στιγμή ο παίκτης μπορούσε να αλλάξει τους χαρακτήρες. Στην IZJS έκδοση η επιλεγμένη «δουλειά» κλείδωνε και ο κάθε χαρακτήρας είχε πρόσβαση μόνο σε ορισμένο εξοπλισμό και skills. Αυτό περιόριζε αρκετά το παιχνίδι, αν υπολογίσει κανείς πως υπήρχαν δώδεκα Jobs για έξι χαρακτήρες. Έτσι φτάνουμε στη μεγάλη διαφορά του Zodiac Age με τις προηγούμενες εκδόσεις, που επιτρέπει στους χαρακτήρες να έχουν από δύο Jobs, κάτι που δίνει πρόσβαση σχεδόν σε όλα τα nodes των License Board.

Τα License Board είναι αυτά που επιτρέπουν στον εκάστοτε χαρακτήρα να κάνει το οτιδήποτε. Χρειάζονται ειδικά nodes σε έναν χαρακτήρα, ώστε να μπορέσει να χρησιμοποιήσει συγκεκριμένα όπλα, να φορέσει πανοπλίες και φυσικά να πραγματοποιήσει μαγικά και τεχνικές. Ταυτόχρονα, υπάρχουν και ειδικά nodes που μπορούν να ανεβάσουν στατιστικά. Τα δύο license boards που διαθέτει κάθε χαρακτήρας μπορούν να συμπληρώσουν το ένα το άλλο, ενώ θα πρέπει να αναλογιστούν τα Espers και τα Quickenings, δύο πράγματα που θα δούμε στην πορεία, ώστε να αποκτήσει ο παίκτης πρόσβαση σε απομονωμένα nodes. Ωστόσο, ακόμα και έτσι θα υπάρξουν nodes, που θα μείνουν κλειδωμένα για το υπόλοιπο του παιχνιδιού.

Το οπλοστάσιο του παιχνιδιού περιλαμβάνει όπλα αποκλειστικά για κάθε Job, με μερικά από αυτά να είναι συμβατά και σε άλλα. Σπαθιά, μαχαίρια και κατάνα είναι μερικά από τα βασικά όπλα, ενώ από την άλλη υπάρχουν τόξα, πιστόλια και βαλλίστρες για μάχες εξ αποστάσεως. Μια από τις αλλαγές σε αυτόν τον τομέα, είναι πως πλέον τα κοντάρια των Monk και τα δόρατα των Uhlan, μπορούν να χτυπήσουν ιπτάμενους εχθρούς. Ταυτόχρονα, κάθε όπλο μπορεί να παρέχει το δικό του element ή και on-hit status effect, που του δίνει διάφορα πλεονεκτήματα.

Από την άλλη, υπάρχουν τρία είδη πανοπλιών, που λειτουργούν όπως και τα όπλα. Βαριές πανοπλίες δίνουν περισσότερη επίθεση, ενώ μαγικές πανοπλίες ανεβάζουν μαγεία. Τέλος, οι ελαφριές πανοπλίες, ευθύνονται για την αύξηση του HP. Όλα τα παραπάνω μαζί με τα αξεσουάρ, που έχουν ειδική θέση, μπορούν να εξασφαλίσουν προστασία σε status ailments και elements ή μονιμότητα σε κάποια buffs.

Τα μαγικά και οι τεχνικές χωρίζονται και αυτά σε κατηγορίες, όπου πέρα από τα κλασσικά black και white, υπάρχουν ακόμα πολλές χρήσιμες κατηγορίες, όπως τα Time, που είναι κυρίως για support buffs, σε αντίθεση με τα White που έχουν να κάνουν κυρίως με θεραπεία. Τα Black και Arcane magic αφορούν elemental offense, ενώ τα Green magicks (not a typo) είναι τελείως περιστασιακά. Φυσικά, όλα αυτά καταναλώνουν MP, αν και σε αυτό το παιχνίδι, υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι να αναπληρωθεί.

Τα αντικείμενα από την άλλη, μπορούν να κάνουν ό,τι ακριβώς και το White magick, μόνο που δεν υπάρχει cast time. Ακόμα, υπάρχουν άλλα που κάνουν διάφορα μαγικά, κάτι αρκετά χρήσιμο σε δύσκολες καταστάσεις. Αυτό βέβαια απαιτεί συνεχόμενη περιπλάνηση στο μενού, κάτι που σταματάει τη ροή της μάχης, αλλά εδώ είναι που μπαίνει και ο σημαντικότερος μηχανισμός του παιχνιδιού.

Τα Gambits είναι αυτό που μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν αυτοματισμός στο Final Fantasy XII. Δημιουργώντας μια συνθήκη στον εκάστοτε χαρακτήρα, μπορείτε να βάλετε την αντίδραση που χρειάζεστε. Κάθε χαρακτήρας μπορεί να έχει πάνω του μέχρι και δώδεκα Gambits, που ξεκλειδώνονται πάνω στο license board. Για παράδειγμα, μπορείτε να βάλετε έναν χαρακτήρα να χρησιμοποιεί antidote σε όποιον σύμμαχο πάσχει από poison. Έτσι γλιτώνετε αρκετή ώρα της μάχης που ξοδεύεται στο μενού και το γεγονός ότι τα Gambits μπορούν να δημιουργηθούν κατά τη διάρκεια αυτής, κάνει τη ζωή του παίκτη πιο εύκολη.

Όπως είναι λογικό, από ένα Final Fantasy δεν γίνεται να λείπουν τα αντίστοιχα limit breaks. Τη θέση αυτή καλύπτουν τα Quickenings.Οι επιθέσεις αυτές αντί για MP χρησιμοποιούν mist και έχουν τη δυνατότατα να συνδεθούν μεταξύ τους, έχοντας κύριο παράγοντα το RNG, σε περίπτωση που τελειώσει το mist. Πραγματοποιώντας μάλιστα τους κατάλληλους συνδυασμούς, υπάρχει η περίπτωση μα εξαπολύσετε ένα concurrence στο τέλος, που αποτελεί ένα πανίσχυρο elemental attack.

Παράλληλα, η χρήση του mist δεν περιορίζεται μόνο στα quickening, αφού χρησιμεύει και στα summons, που έχουν την ονομασία Espers. Ένα Esper μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο από έναν χαρακτήρα και ξεκλειδώνεται από το license board, αφού το αντιμετωπίσετε μέσα στο παιχνίδι. Καλώντας ένα Esper, οι υπόλοιποι χαρακτήρες φεύγουν για λίγο από το παιχνίδι, ενώ για πρώτη φορά, μπορείτε να το διαχειριστείτε όπως εσείς θέλετε, κάτι που συμβαίνει και με τους guests του παιχνιδιού.

Σελίδες:
Περισσότερα νέα για το Final Fantasy XII: The Zodiac Age

Ασχολείται με games από τότε που θυμάται τον εαυτό του. Προτιμάει να παίξει έναν τίτλο στο φουλ πριν μπει στην διαδικασία να του πετάξει ντομάτες ενώ στον ελεύθερο του χρόνο παίζει αρχαιολογίες. Επίσης είναι Pokemon Master.