Retro-Corner: Fallout 1 & 2

Σε αντίθεση με τα τωρινά Fallout που έχουν τρισδιάστατο περιβάλλον και μοντέλα,

“War… War never changes…”

retro-corner-fallout-1-2a

Με αυτή την ατάκα ξεκινάει η περιπέτεια σε μια Αμερική κατεστραμμένη από έναν πυρηνικό πόλεμο, που την μετέτρεψε σε εφιάλτη για οτιδήποτε προσπαθεί να επιβιώσει σε αυτήν. Είναι το πρώτο πράγμα που άκουσα όταν εγκατέστησα στον υπολογιστή μου (μέσω CD παρακαλώ πολύ) το πρώτο Fallout στην ηλικία των 13 ετών. Η σειρά αποτελεί πνευματικό διάδοχο ενός άλλου τίτλου της δημιουργού του Interplay Entertainment, με το όνομα Wasteland. Όμως, σε αντίθεση με τον πόλεμο, πολλά έχουν αλλάξει μέσα στα σχεδόν 20 χρόνια της διάσημης πλέον σειράς. Μέχρι και τον Ron Perlman, τον αφηγητή της ιστορίας, που λέει αυτήν τη φράση, άλλαξαν στο πιο πρόσφατο παιχνίδι, κάτι που με ενόχλησε ιδιαίτερα, καθώς η φωνή του με έβαλε κατευθείαν στην ατμόσφαιρα της ρημαγμένης ανθρωπότητας που παλεύει να επιβιώσει στον κόσμο, που η ίδια δημιούργησε (άκου αυτό και θα καταλάβεις τι εννοώ). Η μεγαλύτερη αλλαγή όμως βρίσκεται στα γραφικά. Σε αντίθεση με τα τωρινά Fallout που έχουν τρισδιάστατο περιβάλλον και μοντέλα, τα δύο πρώτα ήταν έτσι:

retro-corner-fallout-1-2b

Καμία σχέση με τα επόμενα παιχνίδια της σειράς, σωστά; Αυτό το είδος, λοιπόν, ονομάζεται ισομετρική προβολή και ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές την περίοδο μεταξύ τέλη ’90 και αρχές ’00 για RPG τίτλους. Έχοντας ξαναπαίξει το δεύτερο παιχνίδι της σειράς πρόσφατα, τα γραφικά είναι ξεθωριασμένα, μπροστά στα σημερινά δεδομένα, αν και προσωπικά, αυτό δίνει μια ωραία πινελιά στον εξίσου ξεθωριασμένο κόσμο του παιχνιδιού. Η μουσική επίσης δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, μιας και είναι φτιαγμένη για να “παίζει” στο υπόβαθρο του παιχνιδιού παρά να το συνοδεύει, έχοντας μόνο ένα ή δύο τραγούδια από καλλιτέχνες, σε αντίθεση με τα επόμενα παιχνίδια που έχουν ολόκληρες λίστες. Παρ’ όλα αυτά κάνει σωστά τη δουλειά της.

Το σύστημα μάχης, υπό την έξυπνη λειτουργία ενός συστήματος ονόματι V.A.T.S. (Vault-Tec Assisted Targeting System) είναι πρωτοποριακό διαφέροντας από το μονότονο σύστημα με γύρους που επικρατεί γενικότερα κι ευτυχώς μπορείτε να το επιλέξετε ακόμα και στα σύγχρονα Fallout. Έχοντας έναν ορισμένο αριθμό πόντων, ανάλογα με το τι στατιστικά έχεις επιλέξει, μπορείς να κάνεις μερικές ενέργειες, όπως να πυροβολήσεις, να κινηθείς ή να αλλάξεις εξοπλισμό μέχρι αυτοί οι πόντοι να τελειώσουν. Μια ωραία λεπτομέρεια αποτελεί η ύπαρξη αδύναμων σημείων στους αντιπάλους σας, αναγκάζοντάς σε να στοχεύσεις συγκεκριμένα σημεία του σώματος, όπου πετυχαίνοντάς τα μπορείς να προκαλέσεις όχι μόνο μεγαλύτερη ζημιά, αλλά και να περιορίσεις τις κινήσεις των εχθρών.

Αλλά ας μιλήσουμε για το σενάριο των παιχνιδιών. Στο πρώτο Fallout αναλαμβάνεις τον ρόλο του Vault Dweller, ο οποίος είναι κάτοικος ενός από τα πολυάριθμα τεχνητά υπόγεια καταφύγια (από εδώ και στο εξής θα τα αποκαλώ Vaults), στα οποία κρύφτηκαν οι περισσότεροι, όταν έπεσαν οι πυρηνικές βόμβες το έτος 2077. Δυστυχώς για τον πρωταγωνιστή, το μικροτσίπ που ήταν υπεύθυνο για το φιλτράρισμα του νερού του Vault 13 όπου ζούσε, χαλάει το 2161 και μετά από κλήρωση είναι ο άτυχος “εθελοντής”, που τον στέλνουν έξω στην ερημωμένη πλέον χώρα, για να βρει ανταλλακτικό σε κάποιο άλλο Vault, πριν τελειώσουν τα αποθέματα νερού του Vault του. Στην πορεία εμπλέκεται σε μια σταυροφορία ενός παράφρονα επιστήμονα, ονόματι Master, που προσπαθεί να μετατρέψει τους ανθρώπους με τον ιό FEV στον προσωπικό του στρατό από γενετικά τροποποιημένους υπερανθρώπους, την οποία και σταματάει σώζοντας έτσι την ανθρωπότητα. Όμως λόγω της έκθεσής του στον έξω κόσμο, δεν του επιτρέπουν να ξαναμπεί στο Vault 13. Έτσι μαζί με μια ομάδα κατοίκων του Vault, που πλέον ήταν περίεργοι για τον έξω κόσμο, έφυγε και ίδρυσε έναν οικισμό, το Arroyo.

retro-corner-fallout-1-2c

Το δεύτερο Fallout διαδραματίζεται 80 χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου, αναλαμβάνοντας τον ρόλο ενός απογόνου του πρωταγωνιστή στο Fallout 1, που αποκαλείται Chosen One. Αυτή την φορά πρέπει να βρει ένα G.E.C.K. (Garden of Eden Creation Kit), με την βοήθεια του οποίου θα μπορέσει να γονιμοποιήσει το έδαφος του Arroyo, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν οι κάτοικοί του. Κατά την διάρκεια της αποστολής του όμως, η φυλή του απαγάγεται από την Enclave, έναν οργανισμό αποτελούμενο από τα απομεινάρια της Αμερικανικής κυβέρνησης και της προ-πολεμικής ελίτ. Προσπαθώντας να σώσει τους ανθρώπους του, ανακαλύπτει πως η Enclave σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει μια παραλλαγή του FEV για να αφανίσει όλον τον πληθυσμό στην ήπειρο της Αμερικής και μετά να την αποικήσει η ίδια ανενόχλητη. Ο πρωταγωνιστής μετά από μια μεγάλη αναμέτρηση σε μια πετρελαιοπηγή στην μέση του ωκεανού, όπου είναι η βάση της Enclave, καταφέρνει να σώσει τους κατοίκους του Arroyo και ταυτόχρονα να ανατινάξει την βάση.

Αλλά δεν είναι μόνο η ιστορία του παιχνιδιού που το καθιστά κορυφαίο, που όντως είναι αρκετά πρωτότυπη. Οι δημιουργοί του Fallout κατάφεραν και έστησαν έναν κόσμο, που προβάλει πλήρως την προσπάθεια της ανθρωπότητας να μαζέψει τα κομμάτια της και να προχωρήσει. Επικρατεί η παρανομία με το δουλεμπόριο, το εμπόριο ναρκωτικών και λευκής σαρκός να ακμάζει παντού. Μπορείς ακόμα κι εσύ να λάβεις μέρος σε αυτό με το να γίνεις δουλέμπορος, αντιμετωπίζοντας τις επιπτώσεις που έρχονται με αυτή την επιλογή. Υπάρχουν διάφορες παρατάξεις με κυρίαρχη την Brotherhood of Steel, μια στρατιωτική δύναμη που έχει συγκεντρώσει όλη την προπολεμική τεχνολογία, όπως ενεργειακές στολές και όπλα λέιζερ, τα οποία μπορείτε να αποκτήσεις αν θελήσεις να καταταγείς στον στρατό τους.

Ανάμεσα στα 2 παιχνίδια υπάρχει εξέλιξη όχι μόνο στα γραφικά, αλλά και στην ιστορία. Αγαπημένο παράδειγμα είναι η Tandi την οποία σώζεις στο πρώτο Fallout. Καθώς επισκέπτεσαι την πόλη στο δεύτερο παιχνίδι, βλέπεις πως έχει γίνει η 2η πρόεδρος της NCR (New California Republic) και μάλλον το άτομο με την μεγαλύτερη επιρροή στην μετα-πολεμική ιστορία του κόσμου. Επιπλέον έξω από το μέγαρό της υπάρχει το άγαλμα του σωτήρα της, του Vault Dweller, που δίνει στον παίκτη που έχει παίξει το προηγούμενο Fallout μια στιγμή υπερηφάνειας.

Επιπλέον μας έχει προσφέρει έναν από τους καλύτερους και δυσκολότερους τελικούς κακούς στην ιστορία των παιχνιδιών, τον Master, με την εμφάνισή του να είναι από τις πιο ανατριχιαστικές που έχω δει. Δες το βίντεο από κάτω. Όπως κάθε φορά, είστε ελεύθεροι να γράψετε από κάτω τις δικές σας εμπειρίες, καθώς και να προτείνετε κάποιο παιχνίδι που θα θέλατε να δείτε στην στήλη.