Μείνετε διαφορετικοί, μείνετε παράξενοι

Οι παραπάνω τέσσερις λέξεις περιγράφουν με απίστευτη ακρίβεια το τι σας περιμένει στις επόμενες γραμμές

Οι παραπάνω τέσσερις λέξεις περιγράφουν με απίστευτη ακρίβεια το τι σας περιμένει στις επόμενες γραμμές

fa49d9d90a52a987421f40991d4baf54
Στην τελετή απονομής των όσκαρ του 2015 όταν ήρθε η σειρά του Graham Moore να ανέβει στη σκηνή, όσα είπε ήταν κάτι παραπάνω από ενδιαφέροντα

Τις τελευταίες ημέρες σκέφτομαι συνεχώς να γράψω ένα άρθρο. Ένα πολύ ωραίο θέμα θα ήταν κάτι για «γκρίνια, flaming, leavers κτλ». Το ιδανικό κείμενο για να συγκεντρώσεις πολλά clicks, σχόλια ακόμα και να μαζέψεις κοινό. Ωστόσο λέω να επιλέξω κάτι όχι και τόσο εμπορικό, ένα θέμα που δεν έχω δει να αγγίζουν πολλοί και ένα θέμα που όσο και να σφυρίζουμε αδιάφορα μας… καίει.

Οδεύοντας στο 27ο έτος της ηλικίας μου (και όντας gamer για 18-19 συνεχόμενα χρόνια) έχω γνωρίσει πολλές και πολλούς που ασχολούνται με το gaming. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι τα περισσότερα από αυτά τα άτομα νιώθουν διαφορετικά, κάτι που αυτόματα μεταφράζουν μέσα στο κεφάλι τους ως αδυναμία. Λίγοι είναι εκείνοι που διαφέρουν και τα έχουν όντως καλά με τον εαυτό τους. Δεν ξέρω σε ποια κατηγορία από τις δύο ανήκω εγώ, θέλω να πιστεύω στη δεύτερη.

Όταν έχεις μεγαλώσει σε μια κοινωνία που σου έχει μάθει πως «σωστό» είναι εκείνο που κάνουν οι περισσότεροι – την ώρα που οι πιο ανόητες αποφάσεις παίρνονται από τη μάζα – τότε υπάρχει λογική στο να νιώθεις stranger in a strange land. Πως τολμάς να παίζεις League of Legends Σάββατο βράδυ όταν θα μπορούσες να είσαι έξω και να βάζεις δοκιμασίες στο συκώτι σου; Γιατί επιλέγεις να παίζεις μόνη/μόνος Metal Gear Solid όταν μπορείς να πίνεις καφέ με 5 και 6 ευρώ (σοβαρά από τι είναι και έχει τόσο;) εκεί που «αράζουν» οι περισσότεροι;

Γιατί μετά τη δουλειά χαλαρώνεις με games αντί για ουίσκι; Πόσες φορές σας έχουν ζαλίσει για αυτό που επιλέγετε να κάνετε; Έχω τέτοιες και πολλές παρόμοιες ερωτήσεις και η απάντηση μου θα είναι σε μορφή ερώτησης: Ποιος/ποια είσαι εσύ να κρίνεις αν αυτό που κάνω είναι σωστό ή όχι; Απαγορεύτηκε δια νόμου να ασχολούμαι με ότι επιλέγω και ξέχασα να ανοίξω τηλεόραση; Οι φορές που έχω ακούσει το εκνευριστικότατο “no lifer” είναι περισσότερες από τις φορές που έχει πάρει πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο.

Οι συμβουλές αυτές δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια χαζή προσπάθεια κάποιων να τονώσουν την αυτοπεποίθηση τους. Μια επίδειξη δύναμης που στην πραγματικότητα είναι μια μεγάλη αποκάλυψη. Όποιος μπαίνει στη διαδικασία να σε κρίνει επειδή κάνεις κάτι διαφορετικό το μόνο που κάνει είναι να φέρνει στο φως τον πραγματικό του φόβο, ότι ίσως εκείνος είναι αυτός που έχει επιλέξει τον λάθος τρόπο.

Τα άπλυτα μου στη φόρα

Όπως καταλάβατε οι περισσότεροι για να γράφω αυτό το άρθρο ανήκω στην κατηγορία των weird και των different και για να είμαι ειλικρινής είμαι πάρα πολύ εντάξει με αυτό. Τους καλύτερους μου φίλους τους γνώρισα μέσα από παιχνίδια, υπάρχουν φορές που δεν ήθελα να μιλήσω σε άνθρωπο και «έλιωνα» μπροστά από μια κονσόλα ή μπροστά από τον υπολογιστή για να νιώσω καλύτερα. Πολλά Σάββατα μετά τη δουλειά (ναι οι δημοσιογράφοι δουλεύουμε και Σάββατο) προτιμούσα να παίξω μάνατζερ παρά να πάω έξω.

Διαφέρω από το 90%; Σίγουρα! Κάνω κάτι λάθος; Όχι γιατί αν εμένα με κάνει κάτι να νιώθω καλά (και να είμαι καλά) τότε δεν μπορεί να μην είναι σωστό. Δεν έχω αυταπάτες το άρθρο αυτό για ένα μεγάλο ποσοστό το γράφω για να το διαβάσω εγώ, αλλά υπάρχει ένας ακόμα λόγος που το κάνω και είναι ο σημαντικότερος. Να το δει κάθε κορίτσι, κάθε αγόρι που αισθάνεται διαφορετικό επειδή απλά αποφάσισε να διασκεδάζει με games (ή κάτι αντίστοιχο) και να καταλάβει πως υπάρχει μια θέση σε αυτό τον κόσμο και για εκείνο. Yπάρχουν και άλλοι σαν εσάς, είμαι ένας από εσάς και κανείς δεν μπορεί να σας πει ότι είναι καλύτερος σας.

Όλοι χωράμε σε αυτό τον πλανήτη όσο διαφορετικοί, εκκεντρικοί, περίεργοι, sociopaths κ.ο.κ. και να είμαστε και πάντα, ΠΑΝΤΑ υπάρχουν άνθρωποι σαν και εμάς και για εμάς αλλά πρέπει να μάθουμε να περιμένουμε και να μην αμφισβητούμε τις επιλογές μας.

Μην τα παρατάτε λοιπόν και μην νιώθετε άσχημα για αυτό που είστε και ποτέ μην αφήσετε κανέναν να σας πει τι μπορείτε και τι δε μπορείτε να κάνετε. Μείνετε διαφορετικοί, ο κόσμος αυτός σας (μας) χρειάζεται για να έχει πιο πολύ ενδιαφέρον. Untill next time να είστε καλά, να αισιοδοξείτε, να αγωνίζεστε και να μην το βάζετε κάτω.

Με εκτίμηση
The Lunatic Fringe
DiMich